الحب ما لهوش لسان
خيال وعشت فيه سنين *على بابه كانت مكتوبه كلمه متزينه بالدهب والفضه والكل زاحف عايز يعايش فيها ولو ليلا فى هيام هذا اللعين طليت فى صغرى على اسمه احاول اعرف مكتوب اه عرفتنى امى وكلمتنى اختى وصحابى صالوا وجالوا وهم بيحكوا عليه ودخلت المدرسه واتعلمت انطق الحروف لحد ما كانت وقفتى تحت يفتطه وصبيه كانت معديه بهرها دهبه وفضته سألتنى بأشتياق وهو الاسم دة اه قلت بفصاحه وخبيرة متعلمه ومدرسه متودكه اسمه موجود من لحظه الوجود والمعنى منه كتير وليه معنى الشعرا كلهم ساروا شعراء بيه الاصل فيه الرباط والمحبه والاحترام وتبادل فى المشاعر والانس والافراح لكن الشيطان خلاة شبكه لكل الاهواء للحر والعبد والمأدبين والسفله وخلى الى فيه يهوس كله شجون واحزان ودموع واهات وكل القاموس محشور جواه حارت الصبيه من فزلكه كلامى وقالت يعنى هو اسمه اه قلت والدمع نازف اسمه الحب يا حسرا عليه قالتلى اه مش هو دا الى بيسهر الليالى ويضلم وينور القمر ويخلى الشمس تحرق ودفى فى الشتا والصيف مش هو دا الى بيخلى الناس تنتحر انا سمعت عنه وحبيت اجربه طلع حنضل ونفسى ما جدت عليه قلتلها يا بختك ويا هناكى دا انتى من الفايزين وكمان من المستورين والحياء فيكى يدوم على طول لا حد يدحك عليكى ولايمس اديكى ولا علشان يبوسك يخدر احاسيسك ولمى يشوفك فى عنيه جميله والنحر ليه مكشوف يجيلوا حاله صرع علشان تلحقى وتحضنية لحسن يقع ويفضل كل يوم يمثل وانتى خلاص بأتى لصرعه مستنيه وان فوت يوم تتجننى وتقلعيلوا وتلبسيلوا الى على الحبال وتخافى على هدومك من الحرامى ليسرقهول وتتحرمى من صرع المحبوب والحجه انا خايفه عليه وبعد ما يشم عطرك ويدوق حلاوتك وعفنتك يبدا يقول انا الشفا جانى والصرع ما صار دائى دا كان جن ولابسنى والمشايخ بالعصى طلعوه منى وخلاص ما صار يلازمنى بيباى بيباى بيباى ( يا ظلام العين ) هى دى حكايه الاسم وليه مليون حكايه وحكايه بس خلاص الفجر قرب يطلع خلينى اقوم واطهر واتوضا واصلى لجل ما ازيح الشيطان عنى يا رب ابعدة عنى دنا ضعيف اُدام منه اصله مستأصدنى وكل ما اعدى القيه واقف يغازلنى ويقلى كلام يدوخنى اجرى من قدام منه واقول لو يجرى خلفى يبقى راجل وبشنبات اروح البيت والفكر هايم فيه واصور منه تصاوير واقول فيه ماواويل والاخر اقول يخرب بيت الحب والى وقعنى فيه مين يجى معاى للمأذون ونقله طلقنا منه
خيال وعشت فيه سنين *على بابه كانت مكتوبه كلمه متزينه بالدهب والفضه والكل زاحف عايز يعايش فيها ولو ليلا فى هيام هذا اللعين طليت فى صغرى على اسمه احاول اعرف مكتوب اه عرفتنى امى وكلمتنى اختى وصحابى صالوا وجالوا وهم بيحكوا عليه ودخلت المدرسه واتعلمت انطق الحروف لحد ما كانت وقفتى تحت يفتطه وصبيه كانت معديه بهرها دهبه وفضته سألتنى بأشتياق وهو الاسم دة اه قلت بفصاحه وخبيرة متعلمه ومدرسه متودكه اسمه موجود من لحظه الوجود والمعنى منه كتير وليه معنى الشعرا كلهم ساروا شعراء بيه الاصل فيه الرباط والمحبه والاحترام وتبادل فى المشاعر والانس والافراح لكن الشيطان خلاة شبكه لكل الاهواء للحر والعبد والمأدبين والسفله وخلى الى فيه يهوس كله شجون واحزان ودموع واهات وكل القاموس محشور جواه حارت الصبيه من فزلكه كلامى وقالت يعنى هو اسمه اه قلت والدمع نازف اسمه الحب يا حسرا عليه قالتلى اه مش هو دا الى بيسهر الليالى ويضلم وينور القمر ويخلى الشمس تحرق ودفى فى الشتا والصيف مش هو دا الى بيخلى الناس تنتحر انا سمعت عنه وحبيت اجربه طلع حنضل ونفسى ما جدت عليه قلتلها يا بختك ويا هناكى دا انتى من الفايزين وكمان من المستورين والحياء فيكى يدوم على طول لا حد يدحك عليكى ولايمس اديكى ولا علشان يبوسك يخدر احاسيسك ولمى يشوفك فى عنيه جميله والنحر ليه مكشوف يجيلوا حاله صرع علشان تلحقى وتحضنية لحسن يقع ويفضل كل يوم يمثل وانتى خلاص بأتى لصرعه مستنيه وان فوت يوم تتجننى وتقلعيلوا وتلبسيلوا الى على الحبال وتخافى على هدومك من الحرامى ليسرقهول وتتحرمى من صرع المحبوب والحجه انا خايفه عليه وبعد ما يشم عطرك ويدوق حلاوتك وعفنتك يبدا يقول انا الشفا جانى والصرع ما صار دائى دا كان جن ولابسنى والمشايخ بالعصى طلعوه منى وخلاص ما صار يلازمنى بيباى بيباى بيباى ( يا ظلام العين ) هى دى حكايه الاسم وليه مليون حكايه وحكايه بس خلاص الفجر قرب يطلع خلينى اقوم واطهر واتوضا واصلى لجل ما ازيح الشيطان عنى يا رب ابعدة عنى دنا ضعيف اُدام منه اصله مستأصدنى وكل ما اعدى القيه واقف يغازلنى ويقلى كلام يدوخنى اجرى من قدام منه واقول لو يجرى خلفى يبقى راجل وبشنبات اروح البيت والفكر هايم فيه واصور منه تصاوير واقول فيه ماواويل والاخر اقول يخرب بيت الحب والى وقعنى فيه مين يجى معاى للمأذون ونقله طلقنا منه
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق